15 Şubat 2014 Cumartesi

İZLEYİCİ GADGETİ SORUNSALI


Henüz tecrübeli blogger olmadığımdan yeni yeni öğrendiğim gadgetları çözmeye çalışırken izleyici gadgetının çalışmadığını gördüm. 


Sonra acaba ben mi yapamadım dedim. Ve tabiki kaldırdım ;) 
Sonra bir bakayım tek sorun bende mi(?) dedim. 
Gördüm ki tek sorun bende değilmiş :) Sağolsun sorunu çözüp açıklayan blogger arkadaşlarımız olmuş. 
Ama detaylı anlatılan bir bolg olsun istedim ve buldum :)


Detaylı anlatıldığından yapmak sorun olmasada korkarak yapmadım desem yalan olur.
Çünkü ben bloga yazarken içimden ne geçerse onu yazıyorum ve 
yedekleme ya da başka bir yerde karalama gibi bir huyumda yok :)


Yani anlayacağınız yazılarım gitse tekrar blogu açar mıydım?
Açmazdım ...


Neyse konuyu çok uzattım.. 
Tanımasamda çok teşekkür ederim. Sayesinde bu sorunu blog kayıtlarıma birşey olmadan çözdüm :)


Sizde detaylı anlatım isterseniz buyrun;)

↓↓↓↓↓↓

14 Şubat 2014 Cuma

SEVGİLİLER GÜNÜNÜZ KUTLU OLSUN. ..


Sevgililer gününüz kutlu olsun :)
Sevgilisi olan,yalnız olan ya da evli olan yani herkesin sevgililer günü kutlu olsun :)

Sevgiliniz yok diye de üzülmeyin kalkın ilk sevdiğiniz adamın yani babanızın ya da ilk sevdiğiniz kadın yani annenizin sevgililer gününü kutlayın ;)

Onların ufacık tebessümleri sizi mutlu etmeye yeterken sizin onları nasıl mutlu ettiğinizin anlatılabilir bir açıklaması bile yok :)

Hadi kalkın daha ne duruyorsunuz ;)

3 Şubat 2014 Pazartesi

ELİMDEN ALDIĞIM HAYATIM....


Gözümün ölümü görmediği zamamlarımda sevdiklerimin gözyaşlarının sadece kilo almam için döküldüğünü düşünmem bile hayatımı mahvettiğimin en büyük kanıtıydı...


Bir elma yiyip saatlerce evin içinde yürüdüğüm zamanlarda ise istediğimi yapamadığım çok faaliyet oldu... Arkadaşlarım uzaktan "Şeyma yine yürümeye başladı!" diyorlardı...


Unutamadığım bir anım ise annem,annemin en yakın arkadaşı ve kızları (kardeşlerim) ile birlikte siteden uzak bir sahile gittik. 
Ben yine elmamı yedikten sonra yürümeye başladım...
(Bu arada bikinilerim olmadığı için çocuk bikinisi almam beni rahatsız etmese de kemiklerimi gören annemi çok rahatsız etmişti... 
Zaten bu da son denize girişim oldu...)


 Nerde kalmıştık :)
Tabi yürüyüşüm bittiğinde kıpırdayacak halim bile kalmamıştı... 
Sahilde benim yaşlarımdaki çocuklara o kadar özenmiştim ki... 
Ne zaman gözümü kapatsam gözümün önüne gelirler...


Artık yürüyemeyecek duruma geldiğimde ise ablam 
( benden sadece 1 yaş büyük olmasına rağmen ) 
ışıkları yakmadan
(kimse görmesin onurum kırılmasın diye)  5. kata kadar kucağında taşımıştı...


Annem ise her gece başucumda kalbimi dinliyordu... 
Bir gece aniden kalbimin durma ihtimaline karşı...


Elimden aldığım hayatım, ellerinden aldığım hayatlar oldu biliyorum... 
Geçmişi geri getiremem ama kim bilir geleceğimi yoluna koyabilirim...


Uzun zamandır ilk kez umut ekiyorum kalbime... 
Dedim ya kim bilir belki de birgün herşey yoluna girer...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...